فيزيك - شيمي

- متانول:

متانول سوخت الکلي است که از گاز طبيعي و ساير منابع طبيعي نيز توليد مي شود. متانول يا الکل متيليک که در آن عامل هيدروکسيل (OH) جايگزين يک اتم هيدروژن شده است با وزن مولکولي 04/32 و چگالي 796/0 سنگين تر از بنزين و داراي عدد اکتان 107 مي باشد. به لحاظ انرژي حرارتي 7/1 گالن متانول معادل يک گالن بنزين خواهد بود. متوسط قيمت توليد متانول از گاز طبيعي در جهان مشابه بنزين است. متانول از چوب و زغال سنگ نيز قابل توليد است البته توليد آن از منابع طبيعي و تجديد شونده در مقايسه با گاز از لحاظ اقتصادي گران تر است.

M-85 ترکيب 15 درصد بنزين و 85 درصد متانول است و اولين ترکيبي است که بعنوان سوخت جايگزين مصرف شده است. اين مخلوط در موتور خودروهاي توليدي مهمترين توليد کنندگان اتومبيل قابل استفاده بوده و در آينده اتومبيل هايي که قادر به استفاده از متانول خالص باشند نيز وجود خواهند داشت. از متانول ماده اکسيژنه MTBE براي مخلوط نمودن با بنزين جهت افزايش عدد اکتان و خوش سوزي آن بدست مي آيد.

روش توليد:

 ابتدا از گازطبيعي، گاز سنتز (مخلوطي از H₂ و CO ) تهيه و سپس گاز سنتز در راکتور کاتاليستي، به متانول و بخار آب تبديل مي شود.

اثرات زيست محيطي:

با استفاده از M-85 انتشار آلاينده هاي مولد مه- دود (SMOG) 30 الي 50 درصد کمتر است. انتشار Nox و هيدروکربورها، مشابه يا کمي پايين تر است. البته انتشار CO معمولا مساوي يا کمي بيشتر از خودروهاي استاندارد بنزيني خواهد بود.

ملاحضات ايمني:

متانول نسبتاً سمي بوده و تماس مسقيم آن با پوست و استنشاق آن در دستگاه تنفسي ايجاد اختلال مي نمايد. بعلت درخشندگي و نور کم شعله متانول در روز، تشخيص آن سخت مي باشد. لذا با افزايش بنزين به آن، رنگ و بوي قابل تشخيص به سوخت داده مي شود.

نتيجه: چون سوختهاي الکلي داراي عدد اکتان بالا هستند استفاده از آنها در موتورهاي احتراق از نوع جرقه اي، موجب افزايش قدرت موتور و راندمان حرارتي بيشتر در مقايسه با بنزين خواهد بود. معايب اصلي در کاربرد متانول که  در بازده و عملکرد آن موثر است سختي روشن شدن اتومبيل در حالت سرد cold start و بد سوختن آن در حالت داغ کردن مي باشد.